Dla niepełnosprawnych - przejdź do treści strony

Teatr

Teatr Zacny Szpila powstał w roku szkolnym 2001/2002. Twórczynią teatru była Prof. Katarzyna Fiałkowska. Brak zaplecza technicznego kompensowano zdwojoną pasją tworzenia. Nie istniał wtedy jeszcze stały zespół teatralny.

Rozproszone pomiędzy zainteresowanych taką działalnością twórczą uczniów z różnych klas działania zespalała w sensowną i wartościową całość potężna osobowość Opiekunki zespołu. W roku szkolnym 2002 – 2003 do zespołu dołączyłem ja. Postanowiliśmy zmienić charakter jego pracy. Zamiast kilku rozproszonych grup powoływanych na zasadzie pospolitego ruszenia – jeden stały zespół pracujący w dedykowanej mu przestrzeni i w stałym czasie. Tworzenie ambitnych przedstawień wykraczających poza standardy scenek szkolnych. Bez trudu porozumieliśmy się w tej kwestii. Dzięki tak zdwojonym siłom teatr mógł rzeczywiście powoli zmieniać charakter swego działania na bardziej ustabilizowany. Aby zorientować się w tym, czym żyje szkolny amatorski ruch teatralny w Toruniu, korzystając z jeszcze skromnych wówczas możliwości, w latach 2003 i 2004 zorganizowaliśmy dwukrotnie Przegląd Teatrów Szkół Ponadgimnazjalnych Torunia „Przyjaciele”.

W trakcie spotkań swe osiągnięcia skonfrontować mogły zespoły z liceów nr I, IV, V i XIII. Ponieważ za najważniejszy cel swego pedagogicznego działania uznaliśmy odkrywanie, budzenie i ochronę osobowości twórczych naszych uczniów, postanowiliśmy wraz z Kasią, że stworzymy scenę opartą na tym właśnie założeniu, że nie będziemy traktowali naszych młodych przyjaciół jak bezwolnych marionetek. W tym teatrze młodzi ludzie są scenarzystami, reżyserami, aktorami, choreografami, scenografami, inspicjentami etc., etc. To ich teatr – ich duma lub wstyd. Nauczyciel w niemal niewidoczny sposób animuje działaniami grupy – organizuje je, dyscyplinuje, wyznacza azymuty, dostarcza pożywki dla wyobraźni i intelektu. Udało się. Potrafiliśmy pośród 800 uczniów odnaleźć i zatrzymać przy sobie naprawdę niezwykłe osobowości artystyczne i stworzywszy im na tyle odpowiednie warunki materialne i szkoleniowe, na jakie było nas stać, nakłonić ich do tworzenia. Pasja jest magnesem pokonującym codzienny marazm. W tym czasie wielką rolę w tych przekształceniach odegrał uczeń klasy III c Kamil Toliński – obecnie absolwent wrocławskiej szkoły teatralnej. To on przez lata wspierał młody zespół swym wsparciem, prowadząc w czasie zimowych ferii wielogodzinne warsztaty aktorskie. Wyreżyserował on w naszym liceum jako uczeń trzy spektakle.

Przełomowe znaczenie dla historii tej sceny miała utrzymana w żartobliwej symbolicznej poetyce jednoaktówka „Gabinet luster”. W kolejnym roku szkolnym zespół postanowił wyjść poza liceum i zmierzyć się z innymi zespołami szkolnymi w konkursowych szrankach w ramach tego typu rywalizacji organizowanej corocznie przez Wydział Zdrowia Urzędu Miasta Torunia po hasłem „Wolny od uzależnień”. Swobodna formuła konkursu pozwala na wieloraką interpretację tego zdania. Do dziś korzystaliśmy – z różnym powodzeniem – z tej możliwości czterokrotnie: w roku szkolnym 2004/2005 – „Narkotykom stop” w reżyserii J. Waliszewskiego – miejsce I, „Nie daj się zniewolić” w reżyserii K. Tolińskiego – wyróżnienie; w roku szkolnym 2005/2006 – „Piasek” w reż. Piotra Drozdowskiego – wyróżnienie; 2006/2007 – „Bęben” (spektakl swobodnie rozwijający motywy liryki Zbigniewa Herberta) w reżyserii i choreografii Jadwigi Maciejewskiej – II miejsce; 2007/2008 – „Charlie” (pastisz wybranych scen z filmu Brzdąc Charliego Chaplina w reżyserii Karoliny Olszewskiej i Artura Nowaka – I miejsce. Poza tym zespół przygotował szereg innych spektakli dla zaspokojenia potrzeb duchowych członków społeczności szkolnej i innych scen konkursowych.

Na trwałe w pamięci wszystkich zapisały się takie niepowtarzalne spektakle, jak: coroczne „Jasełka” w reżyserii mojej (2004/2005) i Piotra Drozdowskiego z (2005/2006); półtoragodzinny spektakl muzyczny pt. „Opowieści o miłości” w reż. Zespołu (2005/2006) oraz wiele innych, o których przyjdzie nam teraz mówić w kontekście relacji z kolejnych festiwali. W roku 2004 Ewelina Rakoca – muza wokalna zespołu – zajęła III miejsce w Wojewódzkim Przeglądzie Wokalistów – obecnie jest studentką Akademii Muzycznej. W roku 2006/2007 w zespole pojawiły się dwie wyraziste, oddane teatrowi i niezwykle kreatywne osobowości: Jadwiga Maciejewska (I f) i Artur Rasztubowicz (II a). Współpraca z nimi dała nam bardzo wiele radości i poszerzyła nasze rozumienie teatru. Owocem ich zaangażowania były takie spektakle, jak oparty na motywach poezji Z. Herberta „Bęben” (2006/2007) i „Kwadrat” S. Becketta (2006/2007) – oba w reżyserii reż. J. Maciejewskiej, „Wyzwolenie alternatywne” (2007/2008) na podstawie S. Wyspiańskiego w reż. Artura Rasztubowicza oraz „Drugi pokój” Z. Herberta w reż. Artura Rasztubowicza (2007/2008). Wysoki poziom tych projektów ośmielił nas do wyjścia na deski prawdziwego teatru amatorskiego. W czasie Wojewódzkiego Konkursu Teatralnego Młode Talenty w Bydgoszczy „Kwadrat” zdobył III miejsce.

Reżyser i odgrywający główną rolę w spektaklu „Wyzwolenie alternatywne” Artur Rasztubowicz nagrodzony został w czasie Festiwalu Teatralnego Katar w Toruniu w roku 2007 Nagrodą Specjalną, podobne oceniono jego pracę w roku 2008 podczas Poznańskiego Festiwalu Teatralnego Marcinek. Tam również nasz spektakl otrzymał wyróżnienie. Wielkim sukcesem osobistym były liczne nagrody zdobyte przez zaprzyjaźnioną wówczas z naszym zespołem, Agatę Polny za monodram „Cień” w reżyserii aktorki i pełnej pasji animatorki młodzieżowego ruchu teatralnego: Doroty Nowak . Wymienić tu wypada: I miejsce na Ogólnopolskim Festiwalu Monodramu w Suwałkach w roku 2005, I miejsce na festiwalu Dolina Kreatywna w Warszawie w roku 2007, I miejsce na toruńskim Katarze w roku 2007. Aktorzy teatru corocznie wraz z innymi uczniami naszej Szkoły uczestniczyli w Ogólnopolskim Konkursie Recytatorskim. W roku 2003 Kamil Toliński zdobył nagrodę na etapie wojewódzkim Ogólnopolskiego Konkursu Recytatorskiego; Jadwiga Maciejewska została wyróżniona w roku 2008 podczas etapu miejskiego. W trakcie tych wszystkich teatralnych wojaży poznaliśmy niezwykłych ludzi, którzy później nie raz wspierali nas dobrą radą. To książęta teatru, Panowie Antoni Słociński i Romuald Wicza Pokojski.

Dzięki ich zaangażowaniu zespół dwukrotnie miał zaszczyt wystąpić przy pełnej sali na deskach przyjaznego Teatru Wiczy. W roku szkolnym 2007/2008 członkowie grupy przez całe miesiące korzystają z bezcennych ćwiczeń aktorskich pod czujnym okiem Ojca Duchowego tej niezależnej sceny i jej mieszkańców. W roku 2008 Szpila uhonorowana została przez Związek Artystów Scen Polskich specjalnym listem gratulacyjnym. To tyle, by nikt nie mówił, że w Jedynce nie ma teatru. Świadomi jesteśmy zobowiązującej tradycji teatru Prof. Bochenka. Pracujemy, jak się da. Kolejne roczniki dyktują charakter i poziom. Czasem chowamy się do kreciej nory, czasem rozkwitamy. To w końcu tylko szkolne kółko teatralne spotykające się w założeniu dwie godziny tygodniowo. Jego członkowie mają na głowie cały świat, całyyyy świaaat. Jeśli powstaje coś więcej – bardzo dobrze. To dowód gorącej pasji, ludzkich, często szorstkich przyjaźni i miłości, które są najważniejszym codziennym doświadczeniem tej trudnej drogi twórczej. Jeśli przyszłe dokonania lub klęski przysypią w przyszłości niby popiół spektakle, z których dziś jesteśmy dumni, to pod tym popiołem wciąż jeszcze na zawsze zostanie ten właśnie diament. Tego i Wam życzę w imieniu całego Teatru.